Klimat: San Antonio, miesiąc po miesiącu

Najcieplejszy miesiąc: sierpień, 29,6
Najchłodniejszy miesiąc: styczeń, 10,1
Najbardziej deszczowy miesiąc: maj, 100 mm
Rok: 2001-2020

Te same dane, ta sama metoda, inne miejsce.

Twoje własne liczby, przeliczone na stronie.

Według norm z lat 2001-2020 najcieplejszym miesiącem w mieście San Antonio jest sierpień ze średnią 29,6 stopni, a najchłodniejszym styczeń z 10,1, co daje rozpiętość 19,5 stopni w skali roku. To średnie miesięczne dla komórki modelu, w której leży miasto, a nie odczyty stacji w samym mieście.

Najwięcej opadów przynosi maj, około 100 mm, najmniej luty z mniej więcej 36 mm. W całym roku komórka nad miastem San Antonio zbiera około 779 mm.

Miesiące, których średnia mieści się między 15 a 24 stopniami, to marzec, kwiecień, październik i listopad. Ten przedział to przyjęta tutaj definicja łagodnego miesiąca, zapisana po to, żeby można się było z nią nie zgodzić, zamiast jej się domyślać.

Wilgotność osiąga szczyt w miesiącu styczeń i wynosi 70 procent, a najbardziej wietrzny jest kwiecień z prędkością 3,2 metrów na sekundę. Obie wielkości to średnie miesięczne z tej samej dwudziestoletniej serii co temperatury.

Opady nie rozkładają się równo: 61 procent rocznej sumy przypada na maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień i październik.

3 miesiące lub więcej mają średnią 28 stopni lub wyżej: czerwiec, lipiec i sierpień.

Wszystkie liczby pochodzą z jednej komórki siatki NASA POWER o współrzędnych 29,42, -98,49, obejmującej miasto San Antonio, z klimatologii za lata 2001-2020. Jedna komórka, jeden okres i jeden dostawca dla każdego miesiąca, i właśnie to sprawia, że dwanaście wierszy daje się ze sobą porównywać.

Źródło podaje średnią miesięczną oraz, osobno, najwyższą i najniższą wartość z dwudziestu lat. Te skrajności to ani typowe popołudnie, ani typowa noc, i nie są tu tak przedstawiane. Ta strona nie podaje zwykłej temperatury maksymalnej w dzień, bo źródło na to nie pozwala.

Normy to nie prognoza. Opisują średnią z dwudziestu lat, a pojedynczy rok potrafi odbiegać od niej znacznie. Opisują też komórkę modelu o boku około pięćdziesięciu kilometrów, a nie stację meteorologiczną, więc nadmorskie miasto i morze przed nim mają tę samą wartość.